Banderilla

Geschiedenis en oorsprong

De banderilla is een van de onbetwiste iconen van het Mexicaanse straatvoedsel, vooral verbonden met de kermissen, kerkfeesten, parken en straathoeken van Mexico-Stad en andere grote steden in het midden van het land. Haar naam komt van de banderillas uit het stierenvechten, vanwege de visuele gelijkenis tussen het stokje dat in het worstje is geprikt en de versierde stok die de stierenvechters in de rug van de stier planten. Deze straatsnack werd populair in Mexico in de jaren vijftig en zestig, toen de industrialisatie bewerkte worstjes naar de Mexicaanse markten bracht en straatverkopers ontdekten dat ze door die aan een stokje te rijgen, te paneren en te frituren een onweerstaanbaar product kregen dat je lopend kunt eten. De klassieke banderilla maak je door een worstje aan een lang houten stokje te rijgen en het te bedekken met een mengsel van bloem, ei en soms pannenkoekenmix, dat bij het frituren een goudbruine, knapperige laag vormt. Maar wat de Mexicaanse banderilla echt definieert, zijn haar begeleiders: royale strepen ketchup, gele mosterd, mayonaise en natuurlijk pittige salsa. Op de kermissen en in de pretparken van Mexico is het banderillakraampje net zo kenmerkend als het reuzenrad. De verkopers frituren ze in grote ketels met dampende olie en serveren ze vers gemaakt, knapperig vanbuiten en sappig vanbinnen, met een glas ijskoude frisdrank erbij.