Xoconostle in piloncillosiroop

Geschiedenis en oorsprong

De xoconostle is de zure vrucht van de vijgcactus, een cactussoort die in het wild groeit op de Mexicaanse hoogvlakte, vooral in de deelstaten Hidalgo, Querétaro, Guanajuato en San Luis Potosí. De naam komt van het Nahuatl "xocotl" (zure vrucht) en "nochtli" (nopal), wat letterlijk "zure nopal" betekent. Anders dan de zoete cactusvijg heeft de xoconostle een uitgesproken zure smaak met bittere tonen, waardoor hij ideaal is voor zoetzure bereidingen. De Otomí en andere inheemse volken van de hoogvlakte aten hem al sinds precolumbiaanse tijden, zowel als voedsel als als medicijn, want zijn werking als regulator van de bloedsuikerspiegel is wetenschappelijk gedocumenteerd. Xoconostle in siroop is een van de meest traditionele bereidingen van deze streek. De piloncillosiroop, met haar tonen van ongeraffineerd suikerriet, vult het zuur van de xoconostle perfect aan. Kaneel en kruidnagel brengen aromatische warme tonen, waardoor een conserve ontstaat die contrasterende smaken in evenwicht brengt. Je eet deze bereiding als dessert op zichzelf, als begeleiding bij zoete gerechten, of als conserve die weken in de koelkast goed blijft. Je vindt haar ook vaak op de traditionele markten van de Bajío en het midden van Mexico, verkocht in glazen potten.