Naar hoofdinhoud
Blog
Dit artikel is nog niet vertaald. Je ziet de originele versie.
Mais nixtamaliseren thuis: stap voor stap en waar je kalk koopt
Technieken

Mais nixtamaliseren thuis: stap voor stap en waar je kalk koopt

19 okt 20266 min leestijd(Bijgewerkt: 19 okt 2026)

Nixtamaliseren in zes stappen: verhoudingen, kooktijd, rusttijd en hoe voedingskalk in Nederland heet — calciumhydroxide, E 526 — zodat je de juiste koopt.

Kort samengevat

Nixtamaliseren is: mais koken in kalkwater, laten rusten, wassen en malen. Het is geen trucje voor gevorderden, maar de stap die van mais tortilladeeg maakt. Zonder die stap krijg je maispap die bij het bakken breekt. Thuis heb je drie dingen nodig: droge mais met een grote korrel, water en voedingskalk. Dat laatste is in Nederland het lastigste punt, omdat het product onder drie verschillende namen in de handel is.

Wat er chemisch gebeurt

Kalkwater is alkalisch. Het lost de buitenste huid van de maiskorrel op — het pericarp — en verandert het zetmeel en de eiwitten binnenin zo dat het gemalen deeg plastisch wordt en bij elkaar blijft. Tegelijk komt de niacine (vitamine B3) in de mais vrij voor het lichaam. Dat is de reden dat pellagra in Meso-Amerika niet voorkwam, terwijl de ziekte in Europa en het zuiden van de Verenigde Staten wél opdook toen men mais zonder deze stap ging eten. Bovendien neemt de mais calcium op.

Dat is het hele punt: het gaat niet alleen om smaak, maar erom dat mais hierdoor pas deeg wordt. Waarom masa harina in Nederland daardoor onvermijdelijk een importproduct is, staat in Masa harina in Nederland.

De kalk: hoe die in Nederland heet

In het Spaans heet het simpelweg cal. Daar vind je in Nederland niets mee. Wat je zoekt:

BenamingWat het isGeschikt voor nixtamal?
Calciumhydroxide, E 526Gebluste kalk, het spul dat je nodig hebtJa — maar alleen in voedingskwaliteit
Gebluste kalk / bouwkalkDezelfde stof, bouwvariantNee. Bouwkalk is niet toegelaten voor voedsel
Calciumoxide, E 529Ongebluste kalk, reageert heftig met waterNiet thuis gebruiken
Calciumcarbonaat, E 170KrijtNee. Niet alkalisch genoeg, nixtamaliseert niet

Praktisch zoek je dus op „calciumhydroxide levensmiddelenkwaliteit" of „kalk voor levensmiddelen, E 526". Hetzelfde poeder wordt ook verkocht voor aquaria en voor kalkverf; die varianten zijn niet als voedsel gedeclareerd, en die declaratie is hier het hele verschil. In ons prijsonderzoek voor Nederland van september 2026 staat voedingskalk op 9 € voor 250 g, gevonden via Amazon.nl. Dat lijkt duur, maar je gebruikt 10 g per kilo mais: één potje is genoeg voor 25 kilo.

Welke mais

Niet mais uit blik en geen polenta. Je hebt droge, hele korrels nodig. Twee wegen werken in Nederland:

Cacahuazintle, de grofkorrelige pozolemais uit de Mexicaanse webshops en sommige toko's. Grote korrel, zachte huid, geeft een heel witte masa. In ons onderzoek 5,49 € voor 860 g.

Droge popcornmais is de noodoplossing. Harde huid, langere kooktijd, korreliger resultaat. Het kan, maar het is niet hetzelfde.

De handleiding, zes stappen

1. Verhoudingen

Op 1 kg droge mais gaat 2 liter water en 10 g calciumhydroxide — dus één procent van het maisgewicht. Meer kalk maakt de masa zeepachtig en geel, minder lost de huid niet op. Weeg de kalk, schat hem niet.

2. Kalk oplossen

Kalk in koud water, roeren tot de vloeistof melkachtig is. Niet omgekeerd, en niet in kokend water. Handschoenen zijn verstandig: de oplossing is sterk basisch en irriteert de huid.

3. Koken

Mais erbij, aan de kook brengen, dan 15 tot 45 minuten op laag vuur. Die marge is groot omdat het van de korrel afhangt. De test: haal er een korrel uit en knijp. Laat de huid los en voelt de kern nog stevig als een halfgare pasta, dan is het goed. Zachtgekookte mais geeft plakkerige masa.

4. Rusten

Pan van het vuur, deksel erop, 8 tot 12 uur laten staan. Een nacht is het makkelijkst. In die tijd trekt het water in de korrel en laat de huid helemaal los. Deze stap kun je niet versnellen.

5. Wassen

Het gele kookwater heet nejayote en gaat weg. Wrijf de mais daarna in ruim koud water, twee of drie keer, tot er geen huidjes meer loskomen en het water helder blijft. Te kort wassen en je smaakt de kalk. Te lang wrijven en je verliest de kiemen en daarmee aroma.

6. Malen

Ideaal is een steenmolen, en die heeft vrijwel geen Nederlands huishouden. Realistisch: een krachtige blender met weinig water, in porties, of een vleesmolen met fijne schijf. De masa is goed als een bolletje plat te drukken is zonder dat de randen scheuren. Te droog? Water erbij, per eetlepel.

De vier fouten waar het thuis op stukloopt

Te veel kalk

De masa wordt geel, ruikt naar zeep en smaakt bitter. Daar helpt alleen meer wassen tegen, en helemaal weg gaat het niet meer. Vandaar de weegschaal: één procent van het maisgewicht, niet „een schepje".

Te lang gekookt

Is de mais in de pan al zacht, dan valt hij bij het malen uiteen tot lijm. De korrels moeten na het koken buiten glad en binnen stevig zijn; het zacht worden gebeurt pas in de uren daarna.

Te kort gerust

Na twee uur laat de huid deels los, maar is de kern ongelijk gehydrateerd. De masa wordt dan korrelig en scheurt bij het persen. Acht uur is het minimum, twaalf is beter.

Te warm gemalen

Een blender wordt heet, en hete masa verstijfselt. Werk in kleine porties, laat de beker tussendoor afkoelen, voeg water per eetlepel toe. Het is saai, maar het is het verschil tussen deeg en pasta.

Is het de moeite waard?

Voor tortilla's: alleen als je het leuk vindt. Tussen verse eigen masa en goed genixtamaliseerd maismeel zit een merkbaar maar klein verschil, en het meel kost minder zenuwen. Welk meel in Nederland in het schap ligt en wat je daarmee kunt, staat in Welke bloem je in Nederland koopt voor tortilla's; voor tarwetortilla's is er ons recept uit Sonora.

Voor pozole is het wél de moeite. Hele genixtamaliseerde korrels die in de pan openbloeien, zijn met geen enkel meel na te maken. Zie Pozole rojo en Pozole blanco. Hetzelfde geldt voor tamales, waar de masa de hoofdrol speelt in plaats van alleen het omhulsel: Tamales met mole poblano.

Wat je met een kilo nixtamal kunt doen

Een deel wordt tortilla, een deel kan heel blijven. Hele genixtamaliseerde korrels zijn de basis voor pozole; grof gemalen leveren ze het deeg voor sopes en gorditas, die dikker zijn en meer masasmaak doorgeven dan een dunne tortilla. Met reuzel en bouillon opgeklopt wordt van dezelfde masa de vulling voor tamales — en juist daar merk je het verschil met kant-en-klaar meel meteen.

Een kilo droge mais geeft ongeveer 1,8 tot 2 kg masa, dus ruwweg 40 tot 50 tortilla's van 12 cm. Dat is een taco-avond voor zes tot acht personen.

Veelgestelde vragen

Kan ik bakpoeder of baking soda gebruiken in plaats van kalk?

Nee. Natriumbicarbonaat is te zwak alkalisch om het pericarp los te maken. Je krijgt gekookte mais met een zeepsmaak, geen masa.

Hoe lang blijft verse masa goed?

In de koelkast twee tot drie dagen, daarna gaat hij zuur. In porties ingevroren houdt hij maanden en ontdooit zonder kwaliteitsverlies.

Is het kookwater gevaarlijk?

Het is sterk basisch, dus niets voor handen zonder handschoenen en niets voor aluminium pannen. Voor de gootsteen is het in huishoudelijke hoeveelheid geen probleem; spoel ruim na met water.

Waar koop ik cacahuazintle-mais in Nederland?

Bij de Mexicaanse webshops en een deel van de Latijns-Amerikaanse winkels; in onze winkelgids staan de adressen. Online bestellen is voor veel steden de enige optie — zie Mexicaanse producten online bestellen.

Edmond Bojalil
Edmond Bojalil

Oprichter, Recetas Mexas

Mexicaan uit Puebla, IT-professional en foodie. Auteur van meer dan 1.250 authentieke Mexicaanse recepten, aangepast voor keukens over de hele wereld. Woont sinds 2018 in Madrid.

Lees meer