Pozole met jonge maïs

Geschiedenis en oorsprong

De pozole is een van de meest emblematische gerechten van de Mexicaanse keuken, met een geschiedenis die teruggaat tot precolumbiaanse tijden. De traditionele versie gebruikt pozolemaïs cacahuazintle die is genixtamaliseerd tot de korrels openbarsten en de kenmerkende witte bloemen vormen. In Jalisco en andere regio's van het westen van Mexico bestaat er echter een verfrissende zomervariant die de droge maïs vervangt door korrels jonge maïs. De pozole met jonge maïs is bijzonder populair in juli en augustus, wanneer de jonge maïs op zijn best is. De markten van Jalisco, vooral in Guadalajara, bieden deze variant aan als lichter alternatief voor de traditionele pozole. De maïskorrels geven een natuurlijke zoetheid en een zachtere textuur die heerlijk contrasteert met het zuur van de limoen, de pit van de chilipeper en het knapperige van de tostadas. Deze versie behoudt alle elementen die de pozole zo bijzonder maken: de diepe en smaakvolle bouillon, de traditie om elk bord naar smaak met toppings samen te stellen, en de sociale ervaring van het samen met de familie eten. In Jalisco maakt men hem zowel in de rode versie met chile guajillo als in de witte versie, en soms combineert men hem met de maïs cacahuazintle om het beste van twee werelden te krijgen. Het is een perfect gerecht voor de warme maanden, lichter dan de klassieke pozole rojo maar even troostrijk en feestelijk.