Memelas met bonen en kaas

Geschiedenis en oorsprong

Memelas zijn een van de meest eeuwenoude antojito's van het midden en het zuiden van Mexico, met wortels die teruggaan tot de precolumbiaanse Zapoteekse en Mixteekse beschavingen van Oaxaca. Hun naam komt uit het Nahuatl 'memelatzin', dat hun ovale, afgeplatte vorm beschrijft. Anders dan de tlacoyos uit het noorden van de Vallei van Mexico kenmerken de Oaxacaanse memelas zich door een fijnere masa, een langwerpiger vorm en het gebruik van lokale kaas, meestal quesillo (queso Oaxaca) of regionale queso fresco. Historisch waren memelas het dagelijkse voedsel van de Zapoteekse boeren die op de milpas werkten, want ze zijn voedzaam, goedkoop en makkelijk mee te nemen. Op de markten van Oaxaca, zoals de Mercado Benito Juárez en de tianguis (traditionele markten) van de centrale valleien, worden memelas ter plekke bereid op grote comales van zwart aardewerk en geserveerd met salsa van chile negro, geplukte tasajo of chapulines. In de Vallei van Mexico, vooral in Milpa Alta en Xochimilco, bestaat ook een lokale versie die simpelweg 'memelas' heet, die met ayocote- of zwarte bonen wordt gemaakt en bij het ontbijt of als tussendoortje wordt gegeten. De techniek om de memelas te kneden en vorm te geven maakt deel uit van de culinaire kennis die in de inheemse Oaxacaanse families sinds mensenheugenis van moeder op dochter wordt doorgegeven.