Zoete tamales met ananas

Geschiedenis en oorsprong

Zoete tamales zijn een eeuwenoude traditie in de Mexicaanse zoetbakkerij die de precolumbiaanse erfenis van de tamal combineert met de suikerinvloed van de koloniale tijd. Terwijl de hartige tamales teruggaan tot de Meso-Amerikaanse beschavingen, ontstonden de zoete tamales pas na de Spaanse verovering, toen het rietsuiker Mexico bereikte en de kooksters van Nieuw-Spanje begonnen te experimenteren met gezoete masa. De ananas, oorspronkelijk uit Zuid-Amerika maar in Mexico enthousiast omarmd, werd een van de favoriete vullingen voor zoete tamales, vooral in gekonfijte vorm, die haar tropische zoetheid concentreert. De gewoonte om de masa van zoete tamales roze te kleuren met plantaardige kleurstof komt voort uit de behoefte om zoete en hartige tamales visueel uit elkaar te houden tijdens de tamaladas, die familiebijeenkomsten waar honderden tamales worden gemaakt voor feesten. In Mexico zijn zoete ananastamales bijzonder populair rond Maria-Lichtmis (2 februari), wanneer degene die het poppetje in de Rosca de Reyes heeft gevonden tamales en atole moet trakteren. Zoete ananastamales worden doorgaans bij het ontbijt of als tussendoortje gegeten, met atole van vanille of champurrado erbij. Hun zachte, licht zoete masa contrasteert heerlijk met de stukjes gekonfijte ananas die je tegenkomt bij het happen. De techniek voor de perfecte textuur is de masa met reuzel kloppen tot een balletje ervan blijft drijven in een glas water, het teken dat ze luchtig genoeg is.