Tamales nejos

Geschiedenis en oorsprong

Tamales nejos zijn een van de oudste culinaire schatten van de deelstaat Guerrero, met wortels die teruggaan tot de precolumbiaanse tijd. Hun naam komt van het Nahuatl 'nextli', wat as betekent, omdat de masa oorspronkelijk werd gemaakt met houtas in plaats van kalk om de maïs te nixtamaliseren. Deze oeroude techniek geeft de masa een unieke minerale smaak en een licht donkere tint die ze onderscheidt van andere Mexicaanse tamales. Ze worden vooral gemaakt in de streken Costa Chica, Tierra Caliente en de Montaña van Guerrero, waar de inheemse Nahua-, Mixteekse en Amuzgo-gemeenschappen dit recept generaties lang hebben bewaard. De tamales nejos worden gewikkeld in de bladeren van diezelfde jonge maïsplant (verse totomoxtle), wat ze een onmiskenbaar kruidig aroma geeft. De traditionele vulling bestaat uit gemalen zwarte bonen en chile costeño, al maken sommige families ze met rode mole of met tomatensaus en kaas. Ze zijn een onmisbaar feestgerecht bij de vieringen van Día de Muertos, bruiloften en patroonsfeesten in de dorpen van Guerrero. Op markten als die van Chilpancingo, Tlapa en Ometepec vind je deze tamales, gemaakt door traditionele kokkinnen die het recept van hun oma's levend houden. De moderne versie vervangt de as door tequesquite of baksoda, maar de geest van de tamal nejo blijft onaangetast.