Romeritos in mole

Geschiedenis en oorsprong

Romeritos zijn een van de meest bijzondere gerechten van de Mexicaanse keuken, een stoofgerecht dat precolumbiaanse ingrediënten op een unieke manier met koloniale technieken combineert. De romerito is een quelite (eetbare wilde plant) die groeit op de chinampas van Xochimilco en op de velden in het midden van Mexico, met een aardse en licht zilte smaak. Dit gerecht kent een dubbele seizoensgebondenheid: het wordt zowel in de vastentijd als met Kerstmis gegeten, twee periodes waarin de katholieke traditie het eten van vlees beperkt. De gedroogde garnalen en de garnalenkoekjes leveren de eiwitten, terwijl de rode mole en de nopales het gerecht compleet maken. De bereiding is bewerkelijk en vraagt meerdere stappen: de romeritos blaadje voor blaadje schoonmaken, de koekjes van gemalen gedroogde garnaal met losgeklopt ei maken, de nopales garen en de mole maken of opwarmen. Het is een gerecht dat geduld en toewijding vraagt, waardoor het een culinaire liefdesdaad wordt. In Mexico-Stad zijn romeritos net zo emblematisch voor Kerstmis als bacalao en tamales. Ze worden in november en december op de markten verkocht, en veel families maken ze op 24 december als onderdeel van het kerstavonddiner. Buiten de hoofdstad kennen weinig mensen dit gerecht, wat het voor de hoofdstedelingen nog specialer maakt. Romeritos vormen de meest directe verbinding tussen de precolumbiaanse keuken van de chinampas en de hedendaagse Mexicaanse kersttafel.