Tamarindesnoepjes: soorten en hoe maak je ze thuis

Wat is het?

Tamarindesnoepjes vormen een familie van Mexicaans snoepgoed gemaakt van het zoetzure vruchtvlees van de tamarinde, gecombineerd met suiker, zout en chilipoeder. Ze omvatten de tamarindebolletjes met chili, de palitos bedekt met chamoy, de pulparindos in velletjes verpakt in cellofaan, en gevuld met pinda, kokos of piloncillo. Ze zijn een symbool van de Mexicaanse straatsnack, aanwezig op elk snoepkraampje, buurtwinkeltje, markt en kermiszoetwarenwinkel. Hun gelijktijdig zoetzure, pittige en zoute smaak vertegenwoordigt het viervoudige smakenpalet dat de volkssmaak van Mexico kenmerkt, en maakt ze tot een van de meest verslavende snacks van de nationale zoetwarencultuur.

Herkomst en geschiedenis

De tamarinde (Tamarindus indica) is een boom afkomstig uit tropisch Afrika die in de zestiende eeuw naar Mexico kwam via de Manilla-galjoenen, meegebracht door Spaanse handelaars uit Azië. Hij paste zich perfect aan het warme klimaat aan van de Pacifische kust, Veracruz, Colima, Jalisco, Guerrero en Oaxaca, waar hij tegenwoordig industrieel wordt verbouwd. Larousse Cocina vermeldt dat het gebruik ervan in dranken (agua de tamarindo) vrijwel een precolumbiaanse aanpassing is, terwijl de snoepjes een innovatie zijn uit de negentiende en twintigste eeuw. México Desconocido documenteert dat de pulparindos in de tweede helft van de twintigste eeuw ontstaan als industrieel product met het merk De La Rosa, pioniers in gechilide tamarindevelletjes. De combinatie van tamarinde met chili is een Mexicaanse uitvinding, zonder precedent in de Zuid-Aziatische keuken, waar tamarinde zout of zoetzuur zonder pittigheid wordt gebruikt. Deze innovatie beantwoordt aan de nationale voorliefde om zoet, zuur en pittig te combineren.

Kenmerkende ingrediënten

De gebruikte tamarinde is het vlezige vruchtvlees rond de zaden in de peul, donkerbruin van kleur, met een kleverige textuur en een intense zoetzure smaak door het hoge gehalte aan wijnsteenzuur (8-12%). Om snoepjes te maken wordt de peul gepeld, worden de zaden verwijderd en wordt het vruchtvlees met suiker gekookt tot het indikt; sommige recepten gebruiken maïssiroop, zout, citroenzuur en gemalen chilipoeder (chile de árbol of piquín). De pulparindos worden gemaakt van een dun velletje dat wordt opgerold; de bolitas worden met de hand gevormd en door suiker met chili gerold; de palitos hebben een houten stokje en worden bedekt met vloeibare chamoy of dikke gechilide pulp. Premium varianten omvatten tamarinde met natuurlijke piloncillo zonder kleurstoffen, gevuld met Japanse pinda's, of bedekt met geraspte kokos. De industriële producenten zijn De La Rosa, Lucas en Pelón Pelo Rico, terwijl kleine ambachtelijke producenten meer natuurlijke versies in stand houden.

Culturele betekenis

Tamarindesnoepjes zijn een van de symbolen van de Mexicaanse straatsnack en vertegenwoordigen de nationale smaakidentiteit: de liefde voor het gelijktijdig zoetzure, pittige, zoute en zoete. Ze worden verkocht in elk buurtwinkeltje, elke markt, elke straathoek, elk schoolkiosk en elke zoetwarenwinkel van het land, en maken deel uit van het dagelijkse menu van de Mexicaanse jeugd. De industrie van het gechilide tamarindesnoepje is een van de succesvolste van de Mexicaanse zoetwarenindustrie: merken als De La Rosa, Pulparindo en Lucas exporteren naar de Verenigde Staten, Centraal-Amerika en Mexicaanse gemeenschappen in Europa. De teelt van tamarinde is de bestaansbron van duizenden boerenfamilies in Colima (nationale koploper), Guerrero, Jalisco, Michoacán en Oaxaca. De fusie van chili en tamarinde heeft zich uitgebreid naar andere wereldwijde combinaties van het Mexicaanse gehemelte (mango met chili, watermeloen met tajín) en wordt beschouwd als een van de grote smaakbijdragen van Mexico aan de wereld van de snack.

• Zoete calabaza en tacha: wat is het en hoe maak je het
• Alegría: wat is het amarantzoetje en hoe maak je het
• Ate de membrillo: wat is het, hoe maak en eet je het
• Borrachitos: wat zijn het en hoe maak je de likeursnoepjes
• Camotes poblanos: wat zijn ze en hoe maak je ze
• Capirotada: wat is het, wat zit erin en hoe maak je het

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen pulparindo en tamarindebolletjes?

De pulparindo is een industrieel velletje gechilide tamarindepasta, verpakt in cellofaanpapier en sinds de jaren 60 op de markt gebracht door De La Rosa. De bolitas zijn ambachtelijk of semi-industrieel: kleine bolletjes tamarindepulp gerold door suiker met chili en zout, met de hand gemaakt. Ze delen dezelfde ingrediënten maar verschillen in vorm, textuur en proces.

Hoe smaken gechilide tamarindesnoepjes?

Ze hebben een uitgesproken zoetzuur profiel door de tamarindepulp die rijk is aan wijnsteenzuur, geaccentueerd door de zoetheid van de suiker, het zout en de pittigheid van het chilipoeder. De combinatie is elektriserend: zuur in de mond, aanhoudende zoetheid, versterkend zout, en een matige tot intense pittigheid afhankelijk van het merk. Verslavend en representatief voor het Mexicaanse gehemelte.

Hoe eet je tamarindesnoepjes?

Ze worden gegeten als snack onderweg, net gekocht bij hoekwinkeltjes, op schooluitjes, kermissen of bijeenkomsten. De bolitas en palitos worden langzaam gezogen om de chili en het zoetzure te proeven; de pulparindos worden gekauwd als een snoepje; de met pinda gevulde variant wordt als hapje gegeten. Ze worden ook gebruikt als garnering voor micheladas, esquites en mangonadas.

Waar komen tamarindesnoepjes oorspronkelijk vandaan?

Het zijn Mexicaanse creaties uit de negentiende en twintigste eeuw, hoewel de tamarinde van Afrikaanse oorsprong is en in de zestiende eeuw door Spaanse galjoenen naar Mexico werd gebracht. De teelt concentreert zich in Colima, Guerrero, Jalisco en Oaxaca. De combinatie met chili en de industriële gechilide zoetwarenindustrie zijn Mexicaanse innovaties die niet bestaan in de traditionele Aziatische of Afrikaanse tamarindekeukens.