Agua de cebada

Geschiedenis en oorsprong

Agua de cebada is een van de oudste en voedzaamste aguas frescas van Mexico, met een geschiedenis waarin de precolumbiaanse tradities van graandranken verweven raken met de gerst die de Spaanse kolonisten in de zestiende eeuw meebrachten. Vóór de verovering maakten de Meso-Amerikaanse volken al verfrissende dranken op basis van granen als maïs (koude atole, pozol) en zaden als chia. Toen de Spanjaarden de gerst introduceerden, een basisgraan in het Europese dieet, namen de Mexicanen die snel over en voegden haar toe aan hun repertoire van aguas frescas, met dezelfde technieken die ze al kenden: het graan koken, pureren, zoeten en koelen. Het resultaat was een drank die het beste van twee werelden combineert: de Mexicaanse techniek van de agua fresca met een Europees ingrediënt. Agua de cebada sloeg vooral wortel in het midden van Mexico, met name in Puebla, Tlaxcala en Oaxaca, waar je haar tot op de dag van vandaag op vrijwel elke markt en in vrijwel elk eethuisje vindt. In Puebla is agua de cebada net zo traditioneel als de cemitas of de mole, en elke familie heeft haar eigen recept dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. De bereiding verschilt per streek: sommige versies gebruiken het hele graan, andere pureren de gekookte gerst voor een dikkere en voedzamere drank. Het vleugje Mexicaanse kaneel en het verse limoensap zijn onmisbaar en zorgen voor een perfect evenwicht tussen zoet, zuur en aromatisch.