Pan de nata

Geschiedenis en oorsprong

Pan de nata is een van de minder bekende maar heerlijkste juweeltjes van de Mexicaanse bakkerij, een zoet brood met een buitengewoon zachte textuur en een delicate smaak dat zijn unieke karakter dankt aan de nata: de romige laag die zich op het oppervlak vormt wanneer je verse melk kookt. De traditie van pan de nata gaat terug tot de bakkerijen van Nieuw-Spanje in de zeventiende eeuw, toen de Spaanse bakkers die zich in Mexico vestigden ontdekten dat de room van de melk van de criollokoeien bijzonder rijk en overvloedig was, perfect om in zoete degen te verwerken. In de traditionele bakkerijen van Puebla, Oaxaca en Mexico-Stad werd pan de nata gemaakt met de room die elke ochtend geduldig werd verzameld na het koken van de melk van die dag. De bakkers bewaarden de room dagenlang in aardewerken potten tot ze genoeg hadden voor één baksel. Die ambachtelijke werkwijze gaf het brood een onvergelijkbare melksmaak die moderne versies proberen na te bootsen. Traditionele pan de nata heeft een ovale vorm met versieringen van hetzelfde deeg op de bovenkant, een licht goudbruine korst en een ongelooflijk luchtige binnenkant. Vandaag de dag blijft pan de nata een favoriet in de traditionele Mexicaanse bakkerijen.