Mezcal negroni

Geschiedenis en oorsprong

De mezcal negroni is een van de grote verwezenlijkingen van de hedendaagse Mexicaanse cocktailcultuur: de perfecte fusie tussen twee tradities die op het eerste gezicht zo verschillend lijken als Italië en Oaxaca, maar die een diepe cultuur van complexe smaken en ambachtelijk distilleren delen. De oorspronkelijke negroni ontstond in 1919 in Florence, toen graaf Camillo Negroni vroeg om zijn Americano met gin te bereiden in plaats van met koolzuurhoudend water. Sindsdien werd dit trio van gelijken — gin, Campari en rode vermout — een van de meest vereerde cocktails ter wereld, symbool van het Italiaanse aperitief om zes uur 's avonds. De komst van de mezcal in de bars van de wereld veranderde de spelregels. Anders dan tequila kan mezcal worden gemaakt van meer dan dertig agavevariëteiten, en het garen onder de grond in stenen ovens geeft hem dat rokerige, aardse en diep complexe karakter dat hem van elk ander distillaat onderscheidt. Toen de bartenders van Mexico-Stad en Oaxaca met mezcal in klassieke bereidingen begonnen te experimenteren, was de negroni een van de eerste die veranderde. Het resultaat is een openbaring: de bitterheid van de Campari vindt in de mezcal een partner die lagen van rokerige, bloemige en minerale tonen toevoegt die gin nooit zou kunnen geven. De rode vermout, met zijn kruidige en gekruide zoetheid, werkt als brug tussen beide werelden. Het geheel is donkerder, dieper, Mexicaanser. In Mexico is de mezcal negroni de favoriete cocktail geworden van een nieuwe generatie gasten die op zoek is naar authentieke ervaringen zonder verfijning op te geven. Hij wordt geschonken in de beste bars van de Roma, de Condesa en Oaxaca, en zijn populariteit blijft wereldwijd groeien als vloeibare ambassadeur van de wedergeboorte van de ambachtelijke mezcal.