Michelada met garnalensap

Geschiedenis en oorsprong

De michelada is misschien wel de meest democratische en geniale uitvinding van de drankcultuur in Mexico. Een bier veranderd in cocktail, een glas dat de hele smaak van een land bevat: limoen, pit, zout, umami en de schuimende frisheid van koud bier. En wanneer er garnalensap aan het arsenaal wordt toegevoegd, bereikt de michelada haar krachtigste en meest maritieme vorm: de michelada met garnalensap. De oorsprong van de michelada is omstreden, zoals bij alles wat groot is. Sommigen situeren haar in San Luis Potosí, halverwege de twintigste eeuw, waar kapitein Michel Ésper zijn bier met limoen en zout mengde. Anderen claimen haar in Veracruz, land van zeevruchten en hitte, waar het toevoegen van mossel- of garnalensap aan bier al decennia gebruikelijk was voordat de term populair werd. Wat onbetwist is, is dat de michelada Mexicaans is in hart en nieren. De versie met garnalen is bijzonder populair in de kustdeelstaten: Sinaloa, Sonora, Veracruz, Nayarit en Jalisco zijn de grote tempels van deze drank. Op de vismarkten van de haven van Mazatlán of in de visrestaurants van de Mercado de Antequera in Oaxaca wordt een michelada met garnalensap geserveerd in een hoog glas met een rand van chilizout, gevuld met clamato, garnalensap, sauzen en een goed koud bier dat eroverheen wordt gegoten. Het resultaat is bijna een koude soep, een vloeibare aguachile, een viering van de zee in een glas. De chamoy, die zoetzure en pittige saus van gekonfijt fruit, voegt de meest Mexicaanse dimensie toe: het contrast zoet-zuur-pittig dat zoveel straat-antojito's bepaalt. De Maggi-saus geeft umamidiepte, de Valentina precies de juiste warmte, en het chilizout op de rand van het glas maakt van elke slok een complete zintuiglijke ervaring. Het is het ontbijt, het aperitief, het geneesmiddel en het feest in één glas.