Tex-Mex flautas met kaas

Geschiedenis en oorsprong

Flautas bestaan in de Mexicaanse keuken sinds de negentiende eeuw en ontstonden in de Bajío en het midden van het land als een vernuftige manier om restjes kip of rundvlees te benutten, gerold in maïstortilla's en gefrituurd. De Tex-Mex-versie van de flautas is een wezenlijke ontwikkeling die de culinaire filosofie van de grens weerspiegelt: als iets goed is, maken meer kaas en meer kruiden het beter. In Texas onderscheiden flautas zich van de Mexicaanse versie vooral door het gebruik van specerijen als samengesteld chilipoeder, veel komijn en knoflookpoeder om de kip op smaak te brengen, en vooral door de laag gesmolten cheddar die de al gefrituurde flautas bekroont. Die techniek om kaas over de flautas te smelten is de Mexicaanse traditie volstrekt vreemd, maar volkomen kenmerkend voor de Tex-Mex-restaurants van Texas, waar gesmolten kaas het verbindende element van bijna elk gerecht is. De restaurants van San Antonio en Austin die de Tex-Mex-flautas in de jaren zeventig en tachtig populair maakten, begonnen ze te serveren in porties van drie of vier stuks met veramerikaniseerde garnituren als zure room, industriële guacamole en pico de gallo. Het fundamentele verschil met de Mexicaanse flautas zit ook in het formaat: de Tex-Mex-versie is groter, voller en steviger, bedoeld als hoofdgerecht in plaats van als antojito. Die royale porties zijn nog zo'n kenmerk van de Texaanse eetcultuur.