Caldo de gato

Geschiedenis en oorsprong

Caldo de gato is een van de meest emblematische gerechten van de keuken van Guerrero, met name uit de streken Costa Chica en La Montaña. Ondanks zijn eigenaardige naam zit er geen kat in deze bouillon; de oorsprong van de naam verdwijnt in de mondelinge overlevering van de Afro-Mexicaanse en mestieze (Spaans-inheemse) volken van Guerrero, waar sommigen zeggen dat de naam komt van de gewoonte om de bouillon zo heet op te dienen dat 'zelfs de kat ervandoor gaat'. Andere historici opperen dat de naam een verbastering van het Nahuatl is. Deze bouillon maak je met rundvlees, bij voorkeur schenkel of rib, dat langzaam wordt gegaard met kikkererwten die de avond ervoor zijn geweekt, met chiles guajillo en ancho die er een diepe roodachtige kleur aan geven, en met groenten als wortel, aardappel, courgette, sperziebonen en chayote. Het geheim zit in het langzame garen, waardoor de smaken zich gedurende minstens twee uur kunnen verenigen. In de dorpen van de sierra van Guerrero is caldo de gato een feestgerecht dat wordt geserveerd bij bruiloften, doopfeesten en patroonsfeesten. Je eet hem met vers gemaakte tortilla's, limoen, gesnipperde ui en chile serrano. Het recept verschilt van familie tot familie, maar de gulle geest van veel vlees en veel groenten gebruiken is constant. In de eethuisjes van Acapulco, Chilpancingo en Tlapa wordt caldo de gato geserveerd als troostrijk gerecht tegen de kater of als stevige maaltijd voor dagloners en landarbeiders.