Aporreadillo uit Michoacán

Geschiedenis en oorsprong

Aporreadillo michoacano is een rustiek stoofgerecht dat ontstond op de ranches en in de plattelandsdorpen van Michoacán, vooral in de Tierra Caliente en de streken van Apatzingán, Uruapan en La Piedad. De naam komt van het werkwoord 'aporrear', dat de techniek beschrijft waarbij je het gedroogde vlees of de cecina op een steen slaat en fijnstampt tot het in dunne draden uiteenvalt. Dit gerecht was het eten van de cowboys en muildierdrijvers van Michoacán, die gezouten cecina meenamen op hun tochten als langhoudbare proviand. Zodra ze het kamp bereikten, roosterden ze de cecina, sloegen die fijn en stoofden haar met eieren, chile guajillo en tomatillo, wat een stevig ontbijt of middagmaal opleverde met weinig ingrediënten. Anders dan de aporreado uit Guerrero, die chile pasilla gebruikt, onderscheidt de aporreadillo uit Michoacán zich door het gebruik van chile guajillo en door de toevoeging van tomatillo, die er een kenmerkend zuurtje aan geeft. Op de markten van Morelia en Pátzcuaro wordt de aporreadillo geserveerd met versgemaakte maïstortilla's, frijoles de olla en een salsa van chile de árbol. Het is een gerecht dat de overlevingskeuken vertegenwoordigt, door de culinaire wijsheid van het volk van Michoacán omgetoverd tot een delicatesse.