Raspado met fruit

Geschiedenis en oorsprong

Raspados met fruit zijn een verfrissende traditie die de Mexicanen al meer dan een eeuw vergezelt, aanwezig op pleinen, in parken, op markten en op straathoeken in het hele land, vooral tijdens de warme lente- en zomermaanden. Hun geschiedenis in Mexico gaat terug tot het einde van de negentiende eeuw, toen de komst van industrieel ijs straatverkopers in staat stelde geschaafd ijs met vruchtensiroop aan te bieden tegen prijzen die voor iedereen betaalbaar waren. Vóór de industriële koeling was ijs een luxe die was voorbehouden aan de hogere klassen, die het lieten aanvoeren vanaf besneeuwde bergen of zelfs vanuit de Verenigde Staten. Toen het ijs gedemocratiseerd werd, werden raspados de favoriete ijzige lekkernij van het Mexicaanse volk. De traditionele raspadores, handbediende metalen machines die grote ijsblokken afschaven tot een fijne, luchtige sneeuw, werden een iconisch beeld van de Mexicaanse straatkraampjes. De ambachtelijke siropen worden gemaakt met seizoensfruit: aardbei, limoen, mango, tamarinde, guave, aalbes, ananas en chamoy, om er maar een paar te noemen. Elke regio heeft haar favoriete smaken: in Michoacán overheersen die van tropisch fruit, in het noorden die van noot en vanille, en in Mexico-Stad die van limoen met chamoy. Raspados worden geserveerd in plastic bekers met siroop, gecondenseerde melk en soms vers fruit.