Atole van mazapán

Geschiedenis en oorsprong

Atole van mazapán is een betrekkelijk moderne creatie die is ontstaan uit de versmelting van twee pijlers van de Mexicaanse volksgastronomie: de atole, een precolumbiaanse maïsdrank met meer dan drieduizend jaar geschiedenis, en de mazapán van pinda, het traditionele Mexicaanse snoepgoed dat op markten en in buurtwinkeltjes in het hele land wordt verkocht. Terwijl de atole diep precolumbiaanse wortels heeft – de Azteken noemden hem 'atolli' en dronken hem als voedzame en ceremoniële drank – is de Mexicaanse mazapán van pinda voortgekomen uit de Europese marsepein van amandel die met de Spaanse kolonisten meekwam. De Mexicanen vervingen de amandel door pinda, een ingrediënt dat inheems is in Amerika, en schiepen zo een volstrekt nieuw snoepgoed. De combinatie van beide in één drank ontstond waarschijnlijk in de tweede helft van de twintigste eeuw in Mexicaanse huiskeukens, toen huisvrouwen experimenteerden met het toevoegen van verkruimelde mazapán aan hete atole en ontdekten dat die perfect oploste en er een buitengewone romigheid en pindasmaak aan gaf. Vandaag is atole van mazapán een van de populairste atolevarianten bij straatkraampjes en in cafetaria's tijdens het koude seizoen, van oktober tot februari. Je maakt hem door de mazapán op te lossen in warme melk met maizena, kaneel en een vleugje vanille, wat een troostrijke drank oplevert die de Mexicaanse kindertijd oproept.