Pico de gallo met xoconostle

Geschiedenis en oorsprong

De xoconostle (van het Nahuatl xocotl, zure vrucht, en nochtli, cactusvijg) is de zure vrucht van de nopal cardón (Opuntia xoconostle), die groeit in de droge gebieden van de centrale hoogvlakte van Mexico. Anders dan de zoete cactusvijg is de xoconostle klein, heeft hij heel weinig zoet vruchtvlees en een intense zuurgraad die hem nuttiger maakt als smaakmaker dan als vrucht om zo te eten. De inheemse gemeenschappen van de hoogvlakte gebruiken hem sinds precolumbiaanse tijden om zuur toe te voegen aan stoofgerechten, salsa's en dranken, met een rol die vergelijkbaar is met die van limoen of bittersinaasappel. De pico de gallo is in wezen een precolumbiaanse bereiding - de combinatie van gehakt fruit en groente met chilipeper en zout gaat eeuwen vooraf aan de komst van de tomaat in de moderne pico de gallo. De versie met xoconostle houdt die oudere traditie in stand en herinnert eraan dat de Mexicaanse gastronomie veel diverser en inventiever is dan de buitenwereld doorgaans weet. Vandaag wordt xoconostle ook gegeten in moles, in runderbouillon, in agua fresca en in ambachtelijke snoepjes.