Rijst met garnalen

Geschiedenis en oorsprong

Rijst met garnalen is een emblematisch gerecht van de Mexicaanse kusten aan de Golf en de Stille Oceaan, waar garnalen in overvloed voorkomen in kustlagunes, estuaria en ondiep water. Van Veracruz tot Campeche en van Sinaloa tot Guerrero vertegenwoordigt dit gerecht de perfecte versmelting van de rijst - geïntroduceerd door de Spanjaarden - met de rijkdom aan zeevruchten van de Mexicaanse kustlijn. De Mexicaanse kustkeuken kent een lange traditie van rijst combineren met vruchten van de zee. In Veracruz is de arroz a la tumbada - een bouillon van rijst en zeevruchten - de vloeibare neef van deze droge rijst. In Sinaloa bevat de noordelijke versie meer knoflook en groene chilipeper. In Campeche en Tabasco is epazote het onvervangbare ingrediënt dat de rijst met de garnalen verbindt. Wat de Mexicaanse rijst met garnalen onderscheidt van andere Latijns-Amerikaanse versies is de techniek om de rijst eerst in hete olie aan te bakken tot hij goudbruin is - de techniek die "arroz seco" heet - voordat je het vocht toevoegt. Dat voorroosteren geeft de rijst een diepe smaak en een perfect losse structuur waarin elke korrel op zichzelf staat. Op de stranden van Mexico serveren de palaparestaurants dit gerecht met tostadas, crema, limoen en salsa Valentina erbij als de ideale lunch na een ochtend op zee.