Sikil pak

Geschiedenis en oorsprong

Sikil pak (ook geschreven als sikil p'ak of sikil pa'ak) is een van de oudste bereidingen van de Maya-keuken en heeft vrijwel onveranderd tot op vandaag overleefd. De naam komt uit het Maya: 'sikil' betekent pompoenpit en 'pak' betekent tomaat, precies de twee hoofdingrediënten. Deze salsa-dip heeft haar wortels in de ceremoniële Maya-keuken, waar pompoenpitten een heilige betekenis hadden omdat ze een van de oorspronkelijke zaden van Meso-Amerika zijn, al meer dan 7.000 jaar geleden verbouwd samen met maïs en bonen (de milpa). Sikil pak maak je door pompoenpitten te roosteren tot ze goudbruin en geurig zijn en ze daarna te malen met geroosterde tomaat, koriander, ui en chile habanero. De uiteindelijke textuur is romig maar met karakter, vergelijkbaar met hummus uit het Midden-Oosten maar met een volstrekt ander smaakprofiel: aards, rokerig en met de subtiele pit van de habanero. In Yucatán wordt sikil pak geserveerd als borrelhapje met totopo's van maïs, als bijgerecht bij vlees of als vulling voor panuchos. De laatste jaren heeft sikil pak internationale erkenning gekregen als een van de grote precolumbiaanse dips van Amerika en duikt hij op in restaurants met hoge keuken in Mexico-Stad, New York en Londen.