Queso fundido

Geschiedenis en oorsprong

Queso fundido is een gerecht dat ontstond in het noorden van Mexico, waar de vee- en zuiveltraditie een kaascultuur voortbracht die verschilt van die in de rest van het land. De streken Chihuahua, Sonora en Nuevo León, met hun uitgestrekte weidegronden en veestapel, maken zachte kazen die zich uitstekend laten smelten. De queso Chihuahua, ook bekend als mennonietenkaas omdat mennonitische kolonisten hem in de negentiende eeuw introduceerden, is dé kaas voor queso fundido. Zijn vermogen om te smelten tot lange, elastische draden zonder zijn structuur te verliezen maakt dit gerecht bijzonder. De toevoeging van Mexicaanse chorizo aan queso fundido is misschien wel de populairste combinatie. De Mexicaanse chorizo criollo, die anders dan de Spaanse rauw wordt verkocht en tijdens het bakken uit elkaar valt, geeft een oranjerood vet, een gekruide smaak en een textuur die perfect met de gesmolten kaas versmelt. Queso fundido geldt als hapje of voorgerecht en wordt in aarden schaaltjes of gietijzeren pannen rechtstreeks van de oven op tafel gezet, borrelend en goudbruin. De gasten scheuren stukken warme tarwetortilla af en scheppen er porties kaas op, waarmee ze geïmproviseerde tacos maken. Het is een sociaal gerecht, gemaakt om te delen, en onmisbaar in cantina's, noordelijke restaurants en familiebijeenkomsten in heel Mexico.