Torta cubana

Geschiedenis en oorsprong

De torta cubana is een gastronomisch raadsel waarvan verschillende zaken in de hoofdstad de uitvinding claimen, al plaatst de meest geaccepteerde versie hem in de jaren vijftig in een of andere lunchroom in het historische centrum van Mexico-Stad. De naam 'cubana' wekt zelfs bij Mexicanen verbazing: er is niets Cubaans aan, niet in de ingrediënten en niet in de techniek. Een populaire theorie suggereert dat een geïmmigreerde kok van het eiland hem maakte met wat hij bij de hand had; een andere, prozaïscher, wijst erop dat het simpelweg een manier was om iets buitengewoons en uitbundigs te benoemen, 'zoals Cuba'. Zeker is dat de torta cubana de filosofie van het marktvoedsel van de hoofdstad vertegenwoordigt: niets mag verspild worden, alles kan in een bolillo. De milanesa, rechtstreekse erfenis van de Italiaanse immigratie van de negentiende eeuw (de milanesa van kip of rund is een volle neef van de cotoletta alla milanese), werd de ziel van deze torta. Het spiegelei dat er bovenop komt, is een accent dat doet denken aan de ontbijten in de eethuisjes van het centrum. Op markten als La Merced, Medellín of Jamaica maken de torterías enorme cubanas die nauwelijks in je mond passen, en wikkelen ze in pakpapier zodat de klant ze kan meenemen zonder dat ze uit elkaar vallen. De cubana is ook een symbool van de informele eetcultuur van Mexico-Stad: er is geen menukaart, alleen een schoolbord, en de prijs is altijd redelijk voor zoveel overvloed.