Tacos met picadillo

Geschiedenis en oorsprong

De picadillo is een van de meest democratische en alledaagse gerechten van de Mexicaanse keuken, aanwezig in vrijwel elk huishouden van het land met regionale varianten die de culinaire diversiteit van Mexico weerspiegelen. De term 'picadillo' komt van het Spaanse 'picar', dat 'in kleine stukjes snijden' betekent, en het recept heeft wortels in de Iberische keuken die de Spaanse kolonisten in de zestiende eeuw meebrachten en die werd aangepast met inheems Amerikaanse ingrediënten als de tomaat, de chilipeper, de maïs en de aardappel. In de keuken van het midden van Mexico is de picadillo van rundvlees met aardappel en wortel de standaard, terwijl hij in het noorden met gedroogd vlees of machaca wordt bereid, in Oaxaca chile pasilla krijgt en in Veracruz met olijven en kappertjes wordt gekookt in een mediterranere stijl. De picadillo was bij uitstek het restjesgerecht in de koloniale keukens van Nieuw-Spanje, waar hij werd gebruikt om de minder edele stukken van het rund te benutten. Mettertijd werd hij een gerecht met een eigen identiteit, een favoriet in de eethuisjes, de eetzalen en de keukens van het hele land. Zijn veelzijdigheid is enorm: hij vult taco's, gorditas, chiles, aardappelen en empanada's, en elke kokkin maakt hem net iets anders, met kappertjes, rozijnen, olijven of chipotle naargelang haar familietraditie.