Elote en vaso

Geschiedenis en oorsprong

Elote en vaso, in veel delen van Mexico ook bekend als esquites, is misschien wel het meest democratische en geliefde straatvoedsel van het land. Je vindt het altijd en overal: op markten, kermissen, in parken, stadions en op elke openbare plek waar mensen samenkomen. Het woord esquite komt van het Nahuatl izquitl, wat 'geroosterde maïs' betekent, hoewel de moderne versie wordt gemaakt met maïs die in water met epazote is gekookt. De bereiding heeft precolumbiaanse wortels: maïs was het heilige voedsel van de Meso-Amerikaanse beschavingen en werd op talloze manieren gegeten. Straatkraampjes met elote bestaan al sinds de koloniale tijd, toen venters door de steden trokken om dit hapje aan alle sociale klassen aan te bieden. Wat de moderne elote en vaso onderscheidt, is de combinatie van smaken en texturen: de zoetheid van de jonge maïs contrasteert met het zuur van de limoen, de pit van de chilipoeder, de romigheid van de mayonaise en het zoute, droge accent van de cotijakaas. Die combinatie — bekend als de heilige drie-eenheid van de elote — is verslavend en bevredigend. In Mexico-Stad wordt hij verkocht met een stokje in het bekertje, zodat je hem gemakkelijk kunt eten. In Jalisco voegen ze crema toe en in het zuidoosten gebruiken ze epazote om de maïs te koken.