Gorditas met requesón

Geschiedenis en oorsprong

Gorditas zijn een van de oudste en meest geliefde manieren om maïsmasa te eten in Mexico, met wortels in de precolumbiaanse keuken. Anders dan de dunne tortilla is de gordita dikker, waardoor je haar met allerlei stoofjes kunt vullen: zo ontstaat een compact en verzadigend eetbaar bakje. De Mexicaanse requesón - vergelijkbaar met Italiaanse ricotta, maar vochtiger van structuur en licht zuur van smaak - wordt gemaakt van de wei die overblijft bij het maken van queso fresco. Het is een ingrediënt dat de melkproductie maximaal benut, helemaal in lijn met de Mexicaanse filosofie om niets te verspillen. In het midden van het land, en vooral in Hidalgo, de deelstaat Mexico en Mexico-Stad, is requesón een zeer populaire vulling voor gorditas, quesadilla's en tamales. Epazote (Dysphania ambrosioides) is bij uitstek het aromatische kruid dat requesón in de Mexicaanse keuken vergezelt. Dit inheemse kruid, met zijn intense en licht medicinale smaak, vult de zachte romigheid van de requesón perfect aan en is zo kenmerkend voor deze vulling dat velen vinden dat requesón zonder epazote simpelweg "niet hetzelfde smaakt". Gorditas de requesón worden gemaakt in huizen, op markten en in kleine eethuisjes in het midden van Mexico, vooral 's ochtends als stevig ontbijt. Je eet ze puur, met rode of groene salsa, of opengesneden en naar smaak met meer ingrediënten gevuld.