Tlatloyos

Geschiedenis en oorsprong

Tlatloyos zijn een van de oudste antojito's van de Meso-Amerikaanse keuken, met diepe wortels in de deelstaat Tlaxcala en het dal van Puebla. Hun naam komt van het Nahuatl 'tlatlaoyo', wat 'gevulde en dubbelgevouwen masa' betekent. Anders dan de ronde of ovale tlacoyos die in het midden van Mexico bekender zijn, hebben de tlatloyos uit Tlaxcala een langgerekte vorm met puntige uiteinden, als een kleine kano. Traditioneel worden ze gemaakt van genixtamaliseerde blauwe maïsmasa, gevuld met zwarte bonen, ricotta-achtige verse kaas (requesón), tuinbonen of geperste chicharrón, en gegaard op een aardewerken comal (gietijzeren bakplaat). Op de markten van Tlaxcala, Huamantla en Apizaco maken de vrouwen tlatloyos vanaf zonsopgang en serveren ze met groene of rode salsa, nopales, verkruimelde queso fresco en crema (Mexicaanse zure room). Tijdens de kermissen en patroonsfeesten van Tlaxcala zijn de tlatloyos een onmisbaar gerecht dat wordt gegeten met atole of pulque. De techniek om tlatloyos te maken wordt van generatie op generatie doorgegeven, en elke familie heeft haar eigen recept voor de vulling en de ideale dikte van de masa.