Torta de tamal (tamal in een broodje)

Geschiedenis en oorsprong

De torta de tamal, in Mexico-Stad liefkozend "guajolota" genoemd, is een van de meest emblematische straatgerechten van de hoofdstad en misschien wel een van de merkwaardigste: een tamal in een bolillo. Wie de Mexicaanse gastronomie niet kent, ziet vooral een dubbele lading koolhydraten, maar voor de rasechte chilango is het het perfecte, hartverwarmende ontbijt. De oorsprong gaat decennia terug, toen de straatverkopers rond de tortillafabriekjes, markten en metrohaltes twee van de goedkoopste en meest beschikbare voedingsmiddelen begonnen te combineren: de tamal en het brood. De combinatie bleek praktisch, draagbaar en stevig. De bolillo werkt als een soort houder en smaakversterker, die het vocht van de tamal opneemt. De guajolota kun je vullen met vrijwel elke soort tamal: van rajas met kaas, van mole negro, van groene salsa met kip, van chipotles en zelfs zoete. Op koude ochtenden in Mexico-Stad is een verkoper met een pan vol dampende tamales en een blad met bolillos een alledaags tafereel dat de culinaire identiteit van de hoofdstad bepaalt. De naam "guajolota" is merkwaardig: hij komt van het Nahuatl "huaxólotl", dat kalkoen betekent. Er zijn theorieën die suggereren dat de naam verwijst naar de tamal die in de bolillo is "verzwolgen" zoals een kalkoen in zijn omhulsel. Wat de oorsprong van de naam ook is, de guajolota is vandaag een gastronomisch symbool van Mexico-Stad, een gerecht dat sociale klassen overstijgt en hoofdstedelingen uit alle wijken verbindt.