Kerstponche met piquete

Geschiedenis en oorsprong

De kerstponche is een van de meest emblematische dranken van het decemberseizoen in Mexico. Zijn oorsprong gaat terug tot de koloniale tijd, toen de Europese tradities van warme gekruide dranken versmolten met de inheemse Mexicaanse vruchten. Tijdens de posadas, die van 16 tot 24 december worden gevierd ter herinnering aan de tocht van de Maagd Maria en Sint-Jozef op zoek naar onderdak, is de ponche de onmisbare metgezel van alle feestavonden. Het woord 'ponche' is afgeleid van het Hindi 'panch', dat vijf betekent, een verwijzing naar de vijf oorspronkelijke ingrediënten van de drank die door Britse handelaren werd meegebracht. De Mexicaanse ponche evolueerde echter tot iets volstrekt eigens, met seizoensvruchten als de tejocote, een kleine gele vrucht die alleen in de winter te krijgen is en die de onbetwiste hoofdrolspeler van deze drank is. Elke streek van Mexico heeft haar eigen versie van de ponche. In Mexico-Stad en het midden van het land is het gebruikelijk hem met 'piquete' te serveren, dat wil zeggen met een scheutje rum, brandy, tequila of mezcal die hem dat speciale accent voor volwassenen geeft. In Oaxaca wordt hij met mezcal gemaakt; in Jalisco met tequila. Voor de kinderen wordt hij simpelweg zonder alcohol geserveerd. De guave geeft zoetheid en geur, het suikerriet zijn natuurlijke sap, de tamarinde een kenmerkende zuurheid, en de flor de jamaica (hibiscus) haar intens rode kleur en bloemige smaak. De piloncillo, ongeraffineerde rietsuiker, zoet alles met een karamelachtige smaak die witte suiker nooit zou kunnen evenaren. De kaneelstok parfumeert de ponche met haar warme, onmiskenbare aroma. Thuis ponche maken is een echte familietraditie. De geur die vrijkomt terwijl hij op laag vuur staat te sudderen, verandert elk huis in een echte Mexicaanse kerstsfeer. Het is de drank die generaties samenbrengt rond een vuurkorf of een grote pan, tussen gelach, kerstliederen en het gekraak van de piñata's.