Mextlapique

Over dit recept

De mextlapique is een van de oudste gerechten van Mexico, van precolumbiaanse purépecha-oorsprong in Michoacán: zoetwatervis op smaak gebracht met epazote, chile serrano en zout, gewikkeld in vochtige maïsbladeren en rechtstreeks op de comal gegaard. Het is een techniek die ouder is dan de tamales en waarmee de vis in zijn eigen verpakking stoomt, zodat al het vocht en alle aroma's behouden blijven. De naam komt van het Nahuatl 'metztli' (maan) en 'apiqui' (iets van het water), een verwijzing naar de manier van vissen en koken op het meer. Het is een gerecht van buitengewone eenvoud dat de verfijning van de inheemse Mexicaanse keuken laat zien.

1. 1

   Laat de maïsbladeren minstens 20 minuten weken in heet water, tot ze helemaal soepel zijn en niet breken als je ze vouwt. Laat ze uitlekken en droog ze met een theedoek.

2. 2

   Maak de vis schoon en snijd hem in middelgrote stukken of laat hem als filet. Breng op smaak met zout, gehakte knoflook, verse epazote, chile serrano in ringetjes en een paar druppels limoensap. Laat 10 minuten marineren.

   💡 Epazote mag niet ontbreken in een authentieke mextlapique - het is bij uitstek het prehispaanse aroma van het meer van Pátzcuaro.

3. 3

   Leg een portie gemarineerde vis in het midden van een maïsblad. Voeg nog wat epazote en een ringetje chilipeper toe. Vouw het blad dicht tot een pakketje en zet het vast met reepjes maïsblad of een cocktailprikker.

4. 4

   Verwarm de comal op middelhoog vuur. Leg de mextlapiques rechtstreeks op de comal en gaar ze 10-12 minuten per kant, tot de bladeren goudbruin en geroosterd zijn. De vis gaart vanbinnen op stoom. Serveer direct, in het blad.

   💡 Maak de pakketjes pas open op het moment van serveren - de stoom die binnenin blijft hangen maakt het garen perfect af.