Churros met warme chocolademelk

Geschiedenis en oorsprong

Churros hebben een fascinerende, multiculturele geschiedenis waarin Spaanse, Arabische en Mexicaanse invloeden samenkomen. Al is de churro een icoon van de Spaanse gastronomie, hij kwam met de veroveraars naar Mexico en werd daar met zoveel enthousiasme omarmd dat hij vandaag onlosmakelijk deel uitmaakt van de Mexicaanse straat- en feestcultuur. De churrerías, kraampjes die gespecialiseerd zijn in het maken en verkopen van churros, zijn een instituut op pleinen, markten en kermissen in de hele republiek. In Mexico worden churros gemaakt met een iets ander deeg dan in Spanje: zachter, met een snufje gist of juist zonder, en ze worden altijd vóór het serveren door kaneelsuiker gewenteld. Maar wat de Mexicaanse churros werkelijk onderscheidt, is de warme chocolademelk waarmee ze worden geserveerd: een dikke chocolade van Mexicaanse cacao, kaneel en piloncillo, met een dichtheid en smaak die heel anders zijn dan de Europese chocolademelk. De Mexicaanse warme chocolademelk heeft haar wortels in de precolumbiaanse cacaodranken. De Azteken maakten "xocolatl", een dikke drank van cacao met water, chilipeper en specerijen die vooral door de elite werd gedronken. Met de verovering verving suiker de chilipeper en kwam er melk bij, en zo ontstond de drank die we vandaag kennen. Chocolade van Ibarra en Abuelita, met hun kenmerkende kaneelsmaak, zijn de standaard voor Mexicaanse warme chocolademelk. Churros met chocolade zijn het perfecte ontbijt of tussendoortje voor Mexicanen op koude dagen, op kermissen, onderweg of gewoon wanneer je een beetje vrolijkheid en warmte nodig hebt. De churro in de warme chocolade dopen is een van die kleine genoegens die het Mexicaanse dagelijks leven bepalen.